Öğrenci Kategorisi

Ali TURAN

Bazen ne niyet neye kısmet dediğimiz anlar olur ya öyle bir andı işte… Günlerden Cuma, Aydın 112  “ 460 Sultanhisar” ekibinde yaz stajı yapıyordum. Paramedik abime Cuma namazına gidecek misin diye sordum. O da gideriz dedi. Biz namazda iken ATT ablamız da vaka olması ihtimaline karşı dışarıda bekleyip bize haber verecekti. Bizde abdest aldık tam istasyondan çıkacağımız sırada vaka olduğu bildirildi. Vaka adresimiz camii içindeydi. 70 yaşlarında nur yüzlü bir amca hipotansiyon nedeni ile camide bayılmıştı. Ben hemen tansiyonunu ölçtüm. O sırada şok pozisyonu verdiğimiz amca gözünü açtı. Bizi karşısında gördüğünde ağlamaya başladı… Amca niye ağlıyorsun diye sorduğumuzda gençler sizleri de yordum buralara kadar belki sizde Cuma namazına gidecektiniz ben size engel oldum diyerek ağlamaya başladı. Bizde yok amca senin sağlığın daha önemli diyerek amcayı ambulansa aldık. Amcadan vaka kayıt formu için kimlik bilgisini istedik. Amca da cüzdanını bize uzattı. Kayıt işlemlerimiz bitikten sonra amcaya kimliğini, cüzdanının içine koyarak cüzdanını da gömleğinin cebine bıraktığımızı söyledik. Amca bize döndü evlatlarım, benim güvenim size sonsuzdur cümleleri ağzından döküldü. Amcayı acile götürüp teslim ettiğimizde ağlayarak hayır dualarına devam etti. İşte bu olay benim bu mesleğe âşık olmamı sağladı. Umarım tüm meslektaşlarım bu aziz ve kutsal görevi sevgi ve aşkla yapar…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir