Paramedik Kategorisi

Burcu ZEHİR

Yaşatmaya çalışırken yaşamaya çalıştığım döngüden bahsedeceğim. Hakkari’de 3 yıla yakın görev yaptım. O gün personel sıkıntısı nedeniyle tek nöbetçiydim. Çatışma çıkmıştı ve vaka verildi. Yanan alevler ve ambulansımızı ıskalayan havan topu bile hemotoraks vakamıza ulaşmamıza engel olamamıştı. Çünkü biz istemeden sıcak alanda bulmuştuk kendimizi. Herkesin “ambulans oraya çıkmaz” dediği yere çıktık ve vakamıza ulaştık. Arka kabinde 2 tane asker ambulansın camından namluyla güvenliğimizi sağlamaya çalışırken, şarapnel parçasıyla göğsünden ciddi şekilde yaralanan askere müdahale ettim. Olağan tehlikeyi kelimelerle anlatmak bile mümkün değil. Hedef de olduk ama şansımız varmış. Vakayı askerler eşliğinde kilometrelerce öteye götürüp orada hazır bekleyen helikoptere teslim ettik. İstasyona dönüş için çatışmanın bitmesini bekledik ve tam dönecektik ki askeri araçlardan birisi devrildi. Bilinci kapalı, kafa travması sonucu beyin kanaması geçiren askere ilk müdahaleyi yaparak helikoptere teslim ettik. Ekipçe çok ağır nice vakalar gördük fakat; ben paramedik olduğumu, insanlar ölmesin diye ölüme yaklaştığımda ve öğrendiğim her şeyi uygularken tek başıma kaldığımda anladım. Hissettiğimse korku değil gururdu.

Burcu ZEHİR” üzerine 3 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir